
Харанхуй тамын хаалган дээр би цав цагаан даашинзтай
Худал хуурмаг орчлонгоос үнэн хайж ирэв
Хаалгач нь надруу гайхсан харцаа чулуудаад
Харанхуй ертөнц тохирхгүй гэдгийг сануулав
Хүслээрээ ирсэн би диваажинд очихгүй хаалгаа нээ
Хүмүүний орчлонгоос хэмжүүр үл олов би
Хэн диваажинд байгааг мэдэх сонирхол надад үгүй
Хэний ирсэн газар болохоороо там гэснийг харна би
Хаалгачийн нээсэн хаалган цаана нэг тийм айдастай
Харанхуй хүйтэн бас жихүүн нэг тийм таагүй
Хөврөн ирэх хөх үүлсийн үнэр нэг тийм эхүүн
Хөглөрөн унах орхидосын өнгө нэг тийм хөндий
Цав цагаан даашинзтай би тамын хаалгаар оров
Цэв цэлмэг сэтгэлээр там надад айдасгүй
Цэнгэх хүмүүсийн дуу хаа ч үгүй нэг л гаслантай
Цэцэгт тал эндээс би олж харсангүй хайгаа ч үгүй
Өнгө үгүй хүмүүсийн дуугай хүүрнэл намайг бүүвэйлж
Үүлсэн дундаас үхдэлүүд миний даашизруу гараа сунгана
Өтөлсөн гэхээсээ илүү залхсан түмэн намайг ухааруулах гэж ширтээд
Өнгөт даашинз намайг энд диваажингийн элч болгов...
Араг яснууд намайг тойроод надаас үнэн нэхлээ
Алдаж явсан мөчөө би тэдэнд нөхрийн ёсоор хуучиллаа
Араг яснууд намайг сонсоод толгойг минь иллээ
Айдас хүйдэс хаана байдгийг би тэнд олохоо байлаа
Хүүр болсон ч үхэж чадаагүй цогцсын зовлонг би сонсоод
Хөөрхийг би ясандаа тултал өрөвдлөө уйллаа
Нүгэл гэж юу юм бэ гэж дуу хадаан би тамд орилоод
Нүдэндээ гунигтай тэднийг би хайрлалаа
Диваажинд олох байсан эсэхийг би мэдэхгүй
Тамаас би хайр олсоон хэн ч булааж чадахгүй
Диваажин надад хэлэх байснуу гэдгийг мэдэхгүй
Худал хуурмагаас би үнэн олсоон хэнд ч хэлэхгүй
Диваажин намайг хайрлах байсан эсэхийг би мэдэхгүй
Зовсон түмнээс би хайр олсоон хэнтэй ч хуваахгүй
Диваажинд би жаргах байсан эсэхийг мэдэхгүй
Там дундаас би тэгэхдээ зовлон олоогүй ээ